ابوالقاسم شاكر

32

تاريخ تشيع در ايران (فارسى)

پيش آمد - بنابراين رسول خدا ( ص ) همه دستوراتى كه از جانب خدا بيان شده بود ، به شاگرد خاص و جانشين خودش حضرت على ( ع ) تعليم داد و به او فرمود : شما براى مردم بيان كن . « 1 » تفسير و تبيين دين به طور صحيح ، بدون امام معصوم تحقق نمىيابد ؛ زيرا امكان ارتكاب خطاى بيان و تشريح در غير معصوم وجود دارد و در اين صورت دين از تغيير و تحريف مصون نمىماند . امام رضا ( ع ) دربارهء ضرورت وجود امام معصوم در تبيين و تشريح دين فرمود : چون براى مردم قوانين و دسورات معينى تعيين شده است و مردم مامورند از حدود شرعى تجاوز نكنند ، اين موضوع امكان نمىيابد مگر اين‌كه شخص امينى بر آنان گمارده شود . . . . « 2 » علاوه برد لايل عقلى پيش گفته ، كه ضرورت تعيين جانشين پيامبرى را از سوى خداوند ايجاب مىكرد ، شواهد تاريخى نيز گواه بر اين موضوع است . از جمله پيامبر اسلام در غيبتهاى كوتاه خويش از مركز حكومت - مدينه - براى خود جانشين معرفى مىكرد . پس چگونه مىشود پيامبرى كه تا اين اندازه دقيق و حساس بود ، براى زمان پس از خود و ادامه راهش ، به فكر جانشين نيتفاده باشد ! « 3 » 3 . دلايل قرآنى در اثبات ولايت و امامت آيات و روايات فراوانى بر ظهور تشيع در عصر پيامبر ( ص ) حكايت مىكند كه در اين درس به برخى از آنها اشاره مىشود : 1 - 3 . آيه ولايت إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ . ولى شما ، تنها خدا و پيامبر اوست و كسانى كه ايمان آورده‌اند ؛ همان كسانى كه نماز به پا مىدارند و در حال ركوع زكات مىدهند . استدلال به آيه ، براى تبيين ديدگاه قرآن درباره امامت و ولايت حضرت على ( ع ) پس از پيامبر ( ص ) و اثبات ، ديدگاه شيعه نيازمند به سه مقدمه است :

--> ( 1 ) . ر . ك : امامت و رهبرى ، ص 54 ؛ ر . ك : محمد ، محمدى ، رى شهرى ، ميزان الحكمه ، ج 1 ، ص 139 - 140 و 150 . ( 2 ) . بحارالانوار ، ج 23 ، ص 32 . ( 3 ) . ر . ك : گوهر مراد ، ص 475 .